Dat ben ik. Ik weet nooit wat ik moet antwoorden als mensen me vragen welk beroep ik heb. Ik stap gewoon van project naar project. Tot een week voor ons vertrek was ik hoofdredacteur van Menzo, toen nog het beste maandblad voor mannen in Vlaanderen. Daarvoor had ik een dagelijkse talkshow in Nederland (Net5). Ik had ook sinds 1987 een column in het weekblad Flair, werkte een tijd in de reclamewereld, presenteerde 155 keer een datingshow op de Vlaamse televisie, reisde bijna een jaar door Afrika, schreef voor bladen en kranten, werkte voor televisie, en dan vergeet ik nog vanalles.

Tijdens onze reis schreef ik voor Flair en voor Mercator Bank en Verzekeringen. Nadien was ik anderhalf jaar communicatieadviseur voor sp.a. Nu ben ik hoofdredacteur van Story en producent-presentator van De Beste Stuurlui op Kanaal-Z.

Als jongen van acht was ik bij de Sea Scouts van Nieuwpoort en daar heb ik enkele keren de groet moeten brengen aan zeiljachten die op wereldreis vertrokken. Ik denk dat ons project daar begonnen is.

Els is de vrouw van mijn leven. We zijn zestien jaar geleden verliefd op elkaar geworden en zijn onmiddellijk samen gaan wonen. Waarna ik voor negen maanden naar Afrika vertrok. Dat was namelijk al zo gepland.

Els had toen drie zonen. Die heeft ze nog steeds. Ze zijn alleen een beetje gegroeid. Vroeger nam ik ze op de schoot, nu nemen zij mij op de korrel.

Els geeft erg graag en erg goed les. Tot voor ons vertrek deed ze dat vol overtuiging aan het kunsthumaniora Kunstencampus Ottogracht Gent. Maar na twintig jaar wilde ze wel eens loopbaanonderbreking nemen.

Els heeft veel meer energie en ondernemingszin dan ik.

Na de reis rond de wereld kregen we schoondochters en een kleinzoon.

Luna werd gemaakt in de buurt van Walibi. Dat was op de eerste nacht na mijn terugkeer uit Afrika. Els wilde na drie zonen wel een keer een meisje. Dat vond ik een uitstekend idee. Bij ons vertrek was Luna zeven jaar.

Luna heeft het karakter van haar vader (dat is geen compliment) en de schoonheid van haar moeder (dat is wel een compliment). We gaven haar aan boord zelf les. Ze leest ongelooflijk veel en grondig, zowel in het Nederlands als het Engels.

Sean is de oudste zoon van Els. Bij ons vertrek was hij bijna twintig. Nadat hij de meeste scholen van Vlaanderen had getest, heeft hij twee jaar leercontract gevolgd bij Verne. Verne is een bekende fotostudio. Daarna liep hij daar stage. Nu werkt hij in de Belga Queen in Gent.

Sean woont tijdens onze afwezigheid in een huis met z'n broer Bruce. Hij is vrijgezel. (Update 02/2003: Hij is verliefd.) (Update 03/2003: hij is verliefd op een ander.) (Update 07/2003: hij is weer single.) (Update 2003 tot 2005: verliefd, verloofd, gescheiden...)

Update finaal 2005: hij is nu met Joëlle. Voor de rest van zijn leven. Update 2007: Joëlle en Sean hebben een zoon, Isaac-Joe.

Sean kwam met nonkel Bart (zie lager) naar Lanzarote. Later kwam hij met zijn broers naar de Caraïben. In de zomer kwam hij met Chuck naar Tonga. Daarna kwam hij met Verne naar Sydney. Hij reisde ook nog een keer met ons en met Chuck van Bali naar Singapore. En tenslotte bezocht hij ons met zijn Joëlle aan de Spaanse zuidkust.

Bruce is de tweede in rij. Hij volgde les aan de kokschool in Koksijde en nu in Gent. Bruce kan erg goed koken en erg goed uitgaan.

Bruce woont tijdens onze afwezigheid samen met Sean. Hij kwam op bezoek in Gran Canaria.

Later kwam hij met zijn broers naar de Caraïben. Naar Sydney. En naar Bali met zijn toenmalige vriendin Arianne.

Nu studeert hij Sinologie aan de Universiteit van Gent.

Chuck is de jongste van de drie zonen. Hij is twintig. Hij studeert af aan de kunsthumaniora waar Els les gaf.

Chuck woonde tijdens onze reis op kamer in het huis van een goeie vriendin van ons, daarna bij zijn vader. Hij reisde de eerste vier weken met ons mee.

Later kwam hij naar de Caraïben. En naar Tonga. En naar Australië. En van Bali naar Singapore.

Nu studeert hij voor burgerlijk ingenieur.

Juliette reisde de eerste weken met ons mee. Ze is een professioneel zeilster. Dat betekent dat ze de wereld afreist als crewlid van racejachten, les geeft, en met bedrijven gaat zeilen die aan teambuilding willen doen. In de winter werkt ze in de Alpen, waar ze niet zeilt maar ski's verhuurt.

We hebben haar aangemonsterd omdat Els liever iemand extra had om de eerste keren 's nachts te varen, om nog heel wat bij te leren, en omdat iedereen in Nieuwpoort zei dat we zot waren om met zo weinig ervaring te vertrekken.

Oma en Dries zijn de ouders van Els. Dus zijn Oma en Dries de grootouders van Luna.

Marc is de broer van Dries. Hij en zijn vrouw Josiane zijn daardoor automatisch oom en tante van Els.

Met z'n vieren waren ze op reis in Portugal toen wij daar langsvoeren. Daarom kwamen ze ons bezoeken in Nazaré. Ook omdat ze ons graag zien, veronderstel ik.

Vlnr: Josiane, Marc, Oma en Dries (die dus Opa is maar zich zo laat noemen noch kennen).

-

Oma en Dries kwamen ook naar de Markiezeneilanden, en naar de Whitsunday Islands in Australië.

Nonkel Bart is de broer van Els. Hij kwam samen met Sean (zie hoger) op bezoek in Lanzarote.

Bart zijn hobbies zijn: tennis, bier drinken, kaarten en biljarten. Say no more.

Thomas verzeilde op zijn tweeëntwintigste op Lanzarote als sportmonitor. Hij vond niet zo gauw een reden om naar Gent terug te keren, dus bleef hij daar. Hij baatte een café uit en had net een ruïne gekocht toen hij een keer naar de Gentse Feesten ging...

Cindy was een laatstejaarsleerling op 'de Rodelijvekens' (Stedelijk Kunstinstituut Gent) toen Els daar een eerstejaarsdocente was. Later werden ze collega's. Nog later werden ze vooral fitness-vriendinnen. Cindy wordt een bulldozer genoemd. Ze kan namelijk nogal onstuimig zijn.

Cindy en Thomas leerden elkaar kennen op de Gentse Feesten. Het was vuurwerk, er kwam een relatie van, een verhuis en een kind: Titus.

Nu baten ze samen El Rancho Grande (www.el-rancho-grande.com) uit.

Wij logeerden twee nachten in hun charmante hotelletje. Daarna voeren Thomas en Titus met ons mee van Lanzarote naar Gran Canaria en bleven ze een paar nachten op Mercator logeren.

Conny woonde met Els in hetzelfde huis toen Sean en Bruce nog baby's waren. Zij zijn sindsdien boezemvriendinnen. Conny is van Aalst en zat aan de universiteit en in het uitgangsleven toen wij en onze vrienden daar ook rondliepen. Dus kent ze veel mensen die wij ook kennen.

Conny is lang geleden op de Canarische eilanden gaan wonen. Daar is ze zeven jaar geleden getrouwd met een echte Canarièn: José Francisco Torres de Vera. Samen hebben ze een dochtertje, Ornella, een pas gebouwd huis en veel katten.

José en Conny baten samen in Las Galletas op Tenerife een garage uit, waar ze tweedehandauto's verkopen, paperassen regelen en tussenpersoon zijn voor mensen (veel buitenlanders) die hun weg niet kennen in de Spaanse bureaucratie.

We zijn naar Tenerife gevaren om er elf dagen vlakbij het huis van José en Conny voor anker te liggen. Luna heeft elke nacht bij hen doorgebracht, in een stapelbed.

In 2005 kwam Conny naar Egypte om een week met ons mee te zeilen in de Rode Zee.

Carl is een zeer goeie vriend van Els en ik, en ook van de zonen. Wij hebben hem peter van Luna gedoopt, een taak die hij zeer plichtsbewust waarneemt.

Pépé Carl werkt in de theaterwereld. Hij heeft een dochter, Clio. Hij is filosoof en clown tegelijk.

Carl bracht de laatste week vòòr de oversteek van de Atlantische Oceaan met ons door, zowat de slechtst mogelijke week om te komen relaxen op een zeiljacht.

Hij houdt in Gent onze zonen in de gaten en geeft ze vaderlijk advies.

Anaïs terryn (met een kleine 't' maar een erg groot hart) werd dertien toen ze bij ons op bezoek kwam in de Caraïben. En toch is het een erg goeie vriendin van onze Luna, die twee dagen eerder acht werd. Ze kennen elkaar uit De Buurt, hun school.

Anaïs is de dochter van Lut en de zus van (onder andere) grote broer Yahya, die een zeer goeie vriend van ons gezin is en die heel wat grote en kleine reizen met ons heeft gemaakt.

Dat Anaïs met ons meereisde in Martinique, Saint Lucia en Saint Vincent and the Grenadines is dus een soort verderzetting van een familietraditie. Het was een waar plezier haar aan boord te hebben.

Herman? Ik ken hem al van toen wij studenten waren. Later begon hij met Eugène een fotostudio: Verne. Ik had toen als journalist iets vastere grond onder de voeten dan zij, dus kon ik hen in het begin wat helpen met opdrachten. Daarna ging het snel, zodat Verne nu een topstudio is. We hebben samen heel veel gedaan, zij fotografeerden onder andere de foto voor Luna's geboorteaankondiging. En sinds enkele jaren loopt Sean - zie hogerop - stage bij Verne. Herman is dus zijn baas. En zijn vriend. En onze vriend.

Herman zeilde met ons van Aruba naar Panama, via Columbia. Het was een plezier vanaf dag één.

We hadden hem ook aan boord in Sydney. En later van Maleisië naar Thailand.

(Zie ook Joost, Herline, Theo en Vic, en Frits, Myriam, Oona en Iznel hieronder.)

Christientje en Pascaltje behoren tot het groepje van acht vrienden met wie wij sinds vele jaren super close zijn. We doen gewoonweg alles samen, hoe klef dat ook moge lijken: op reis gaan (zowel 's zomers als 's winters als op skivakantie tussenin), weekendjes wandelen in de Ardennen, en veel etentjes bij elkaar thuis. De kern van dat groepje heeft zich aan de Universiteit van Gent gevormd. Christientje ken ik al uit die tijd. Zij is een geboren reisleidster, heeft een ferme functie in de bladensector en is het perfecte publiek voor mijn flauwe humor

Pascaltje kent Els al van toen zij twintig jaar geleden de Thermos openhield, een café op de Vrijdagsmarkt. Ik bedoel: hij zat haar toen als een studentje met open mond aan te gapen. Pascal gedraagt zich nog altijd als een studentje, maar heeft intussen wel een top-reputatie in de internetwereld, is founding partner van België's meest creatieve internetbedrijf group94 (www.group94.com), werkt in die hoedanigheid aan projecten van Australië tot Amerika via Italië en Duitsland, is woonachtig met zijn liefste echtgenootje Christine in een historische molen, en zijn hobbies zijn computers en computers. En zijn Volvo.

Nora is hun kind.

Nora, Pascaltje en Christine voeren mee van Tahiti naar Bora Bora, via Moorea, Huahine, Raiatea en Tahaa. Zij waren een fantastische crew.

Later kwamen zij met de hele vriendenclub naar Lombok en Bali.

Tenslotte reisden ze via land met ons mee van Cascais (Portugal) naar La Coruna (Spanje).

Guillaume is founding partner van het reclamebureau Duval Guillaume. Hij is een fenomeen.

Het was Wiel Elbersen die ons samenbracht. Mijn toenmalige hoofdredacteur vond het tien jaar geleden een goed idee om enkele boeiende Belgen wekenlang te volgen. De eerste (en uiteindelijk enige) was Guillaume Van der Stighelen, een jonge kerel die het ver geschopt had in de Europese reclamewereld. Ik kleefde op zijn huid in België, Cannes, en Zurich. Wiel heeft de reportage nooit gelezen. Hij is te snel dood gegaan.

Sindsdien is Guillaume mijn maat. Hij is ook anderhalf jaar lang mijn 'baas' geweest toen ik bij Duval Guillaume copywriter speelde. We hebben het overleefd. Onze vriendschap ook.

Guillaume - die het drukste leven van alle Vlamingen heeft - heeft mij sinds ons vertrek al meer dan duizend brieven geschreven. Letterlijk.

Ik heb een uur op dit tekstje gezwoegd omdat ik niet weet hoe ik hem en onze relatie kan omschrijven. Laten we het erbij houden dat Guillaume een belangrijke rol speelt in mijn leven.

Hij kwam naar Sydney.

-

Kris is de sterke vrouw achter de bekende man. Zij heeft de handen vol om het leven van twee bijna volwassen kinderen en een kinderachtige volwassene in goeie banen te leiden. Kris golft en zeilt voor Guillaume, schildert voor zichzelf, zorgt voor haar ouders, heeft een bijzonder gevoel voor humor en zou zich kunnen laten betalen om lachbanden vol te schateren.

Kris kwam met Guillaume naar Cyprus.

(Zie ook Pascal, Christine en Nora hierboven, en Frits, Myriam, Oona en Iznel hieronder.)

Joost zat aan de Universiteit van Gent in hetzelfde jaar als Myriam en ik. De eerste keer dat we samen pinten dronken was toen we op een piepklein zwartwit schermpje in een achterkamer van de Katelijnestraat 24 zagen hoe Georges Grun met een kopbal in de laatste minuut ervoor zorgde dat Nederland niet aan de wereldbeker in Mexico kon deelnemen. (Joost is een Nederlander.) Joost heeft een top-reputatie als creatief in de reclamewereld, werkte onder andere bij Duval-Guillaume, ja, dat bureau van Guillaume die hierboven staat, en heeft nu met onder andere Jens Mortier het reclamebureau De Mortierbrigade opgericht.

Herlinde was in het café waar wij onze tijd sleten het mooiste meisje en is sinds die tijd met Joost samen. Zij wonen in Brussel. Herlinde werkt ook in de reclamewereld, nu bij LG&F.

Theo en Vic zijn hun zonen.

Joost, Herlinde, Theo en Vic kwamen met Pascal, Christine en Nora, en met Frits, Myriam, Oona en Iznel naar Lombok en Bali op bezoek.

(Zie ook Pascal, Christine en Nora, en Joost, Herlinde, Theo en Vic hierboven.)

Myriam zat aan de Universiteit van Gent in hetzelfde jaar als Joost en ik. Ons groepje richtte toen al etentjes voor elkaar in. Myriam was in die tijd al het lief van Frits, die toen de discotheek onder de Cirque Central uitbaatte. De Cirque was het clubhuis van zowat iedereen die we nu nog kennen in Gent. Het is overigens daar dat Joost en Herlinde elkaar leerden kennen. Myriam is producer bij Donna.

Met Frits ben ik ooit met een krakkemikkige auto dwars door de Algerijnse Sahara naar Niamey, Niger, gereden. Omdat we daar ons wrak niet verkocht kregen, zijn we ermee terug naar België gereden ook. Later reisden Frits en ik nog door Zuid-Afrika, Swasiland, Mozambique, Zimbabwe en Botswana. Frits werd toen zo verliefd op Botswana, meer bepaald op de Okavango-delta, dat hij er sindsdien elk jaar terug naartoe gaat en nu daar soms zelfs groepen begeleidt als spoorzoeker voor wilde dieren. Frits is aannemer.

Oona en Iznel zijn hun dochters.

Jan is mijn goeie maatje sinds wel twintig jaar, meer bepaald sinds ik op de vlucht van Brussel naar New York een beker cola op zijn zilverkleurige maatpak goot. Per ongeluk. Alhoewel het maar beter was dat dat schreeuwerige maatpak geruïneerd werd. Lien is zijn vrouw, was eventjes collega en is supervriendin van Els.

Jan doet vanalles in de media. Lien ook.

Zie ook: Story en Dag Allemaal.

Lien kwam naar Thailand en werd er een week later gevolgd door Jan met wie ze op hotel ging. Wij gingen met Mercator vlak voor dat hotel liggen. Enkele dagen nadat Jan en Lien vertrokken werd hun hotel verwoest door de tsoenami.

Peter is Nieuw-Zeelander en een vriend van Guillaume bij wie we de eerste avond in Sydney op bezoek gingen. Sinds die dag ontfermden hij en zijn vrouw Jill, een Zuid-Afrikaanse, zich over ons. In de paar maanden dat we in New South Wales 'woonden' waren zij gedroomde vrienden. Ze hebben een zoon en een dochter, fietsen de halve wereld rond en hebben een hart van goud. Peter is luidruchtig en Jill luistert.

Peter is nu creatief directeur van Young & Rubicam Jordanië. Jill werkt daar als psychologe in de ambassade van Australië.

Peter en Jill kwamen ons bezoeken in Cyprus.